ماه رمضان شد می و میخانه برافتاد

عشق وطرب وباده به وقت سحر افتاد

افطار به می کرد برم پیر خرابات

گفتم که تورا روز به برگ ثمر افتاد

با باده وضو گیر که در مذهب رندان

در حضرت حق این عملت بارور افتاد

متروکم

ترسناک

آنقدر که حتی

کلاغ ها هم از من می گریزند.

تنها چند قطره خنده

لبانم را تر کرد

وقتی که باد

بودنم را فهمید و از من

کلاه برداری کرد