قبلا ها تو وبلاگم شعرها و نوشته های قلنبه سلنبه ی خودمو میذاشتم.

اما بازم برا دلم حرفای ساده ی ساده ی ساده ی دلمو میارم تو وبلاگ، آخه خیلی دلم براشون تنگ شده!

میدونید به نظر من همه حرف دلا یکیه یعنی اصلش ثابته ولی این شاخ و برگاشه که متفاوته، ما میتونیم همدیگه رو خوب درک کنیم ولی شرطش اینه که تو شرایط یکسان قرار بگیریم.

 باور کنید همه راه ها رو نباید رفت و همه چیز رو نباید امتحان کرد؛ به من گفتن و من شنیدم و دیدم که مخدر و الکل میتونه در نهایت تبدیل به عامل درد و رنج بشه برا همین تا امروز طرفش نرفتم و حتما خیلیا کارمو تائید میکنن، حالا منم تجربه خودمو میگم شاید یکی شنید و ازش تبعیت کرد تا راهیو که یکی اشتباه بودنشو تجربه کرده رو باز تجربه نکنه.

به قول حرفی که بالا زدم برا درک هم باید شرایطمون یکسان باشه، اگه دوست دارید حرفمو با جون و دل درک کنید آروم باشید، سعی کنید دنیا رو امن فرض کنید، خودتونو در رفاه نسبی تصور کنید و آهنگ                   west across the ocean see رو از ونجلیس گوش کنید (اسم این آهنگ رو خودم واسه خودم گذاشتم AGAPE یعنی عشق الهی)، و بدونید که برای داشتن حال خوب خونه و ویلا و مدرک بالا لازم نیست، باور کنید برای داشتن خونه و ویلا و مدرک بالا داشتن حال خوب لازمه.

الان به این رسیدم که عشق آخرین وشاید اولین لذت دنیاست، کاش اونایی که درگیرشن قدرشو بدونن و مثل سلامتی و جوونی که تا از دستش ندی قدرشو نمیدونی، از دستش ندن.

الان که عاشقم میدونم دشمن جونیم که چند ماه تا چند لحظه پیش به خونش تشنه بودم هم اصلش ثابته و مثل خودم میمونه، پس دیگه دلیلی برا تنفر وجود نداره.

وای خدا شکرت، من دارم با کل کائنات عشق میکنم چون با خدا عشق کردم و به این رسیدم که خدا منو میبینه و به این افتخار کردم مالکم خداست و من مال خدام، همونطور که مثلا زنی پیش دوستاش به این مینازه که شوهرم فلان بازیگر معروفه.

از خدا بزرگتر و بهتر و مهربون تر که نداریم، داریم؟

به قول باروخ اسپینوزا: خدا بی نهایتی صفات لایتناهی است.