دست من نیست به خدا دیدن تو عادتمه

رفتن و رد شدن از کوچه تو عادتمه

به تمنای نگاهی یا شنیدن صدایی

روز و شب پرسه زدن تو کوچه ها عادتمه

اگه دستاتو ندارم که تو دستم بگیرم

حس گرمای دو دستت توی خواب عادتمه

اگه چشماتو ندارم تا واسم آینه بشه

گریه کردن جلوی آینه یه جور عادتمه

واسه اینکه بتونم یادتو از یاد ببرم

تکرار اسم قشنگت تو دلم عادتمه

نه که فکر کنی هنوز یه ظرفی روی آتیشم

سوختن و جوشیدن و غل غل زدن عادتمه